Δύσκολες στιγμές, με σκέψη

Επιλέξτε ένα συγκεκριμένο παράδειγμα σχετικό με την εργασία και εξηγήστε την επίδρασή του στις αρμοδιότητές σας. Ζητήστε μια ρεαλιστική αλλαγή. Λάβετε υπόψη τη διαφορά εξουσίας και χρησιμοποιήστε άλλη οδό υποστήριξης αν η άμεση ανατροφοδότηση θα μπορούσε να σας εκθέσει σε αντίποινα.

Για παράδειγμα: «Όταν οι προτεραιότητες αλλάζουν μετά τον προγραμματισμό, δεν είμαι σίγουρος ποια προθεσμία ισχύει ακόμα. Θα μπορούσαμε να επιβεβαιώσουμε τον συμβιβασμό στη σημείωση της ομάδας;» Δείτε τον οδηγό για τα σχόλια.

Επιβραδύνετε, ελέγξτε τα γεγονότα και ρωτήστε ποιο πλαίσιο ενδέχεται να σας διαφεύγει. Αναγνωρίστε την οπτική του χωρίς να εγκαταλείψετε μια έγκυρη ανησυχία. Αν η συζήτηση θερμανθεί, συμφωνήστε σε μια παύση και σαφή ώρα επιστροφής.

Μπορείτε να πείτε: «Καταλαβαίνω ότι η προσδοκία δεν ήταν σαφής. Ας διαχωρίσουμε αυτό από όσα χρειαζόμαστε για την επόμενη παράδοση.» Αποφύγετε να ερμηνεύετε την αμυντική στάση ως απόδειξη ότι έχετε δίκιο.

Χρησιμοποιήστε το γραπτό για συνοπτικές περιλήψεις γεγονότων και προετοιμασία που είναι προσβάσιμη σε όλους. Μια ζωντανή συζήτηση μπορεί να αποσαφηνίσει ασάφειες όταν είναι ασφαλής και κατάλληλη. Επιβεβαιώστε γραπτώς τις σημαντικές αποφάσεις και χρησιμοποιήστε επίσημα κανάλια όταν το ζήτημα το απαιτεί.

Λάβετε υπόψη την προσβασιμότητα, τη γλώσσα και την ανάγκη για προετοιμασία. Μια απροειδοποίητη συνάντηση δεν είναι αυτομάτως η πιο σεβαστική επιλογή. Ο οδηγός για τις συγκρούσεις εξηγεί πώς να διευκρινίσετε τη διαδικασία.

Δεν απαιτείται άμεση συζήτηση. Σκεφτείτε έναν έμπιστο εκπρόσωπο, έναν προϊστάμενο εκτός του θέματος, μια συνδικαλιστική οργάνωση ή επίσημο κανάλι αναφοράς. Κρατήστε σχετικά αρχεία με νόμιμο τρόπο. Αν υπάρχει άμεσος κίνδυνος, επικοινωνήστε με τις τοπικές υπηρεσίες έκτακτης ανάγκης.

Μην αποκτάτε αρχεία μέσω μη εξουσιοδοτημένης πρόσβασης και μην υποθέτετε ότι μια συζήτηση είναι εμπιστευτική. Οι προστασίες και οι διαδικασίες αναφοράς διαφέρουν ανά δικαιοδοσία και οργανισμό· ενδέχεται να χρειάζεται συμβουλή από αρμόδιο τοπικό νομικό.

Η επικοινωνία μπορεί να αποκαλύψει συμβιβασμούς, αλλά δεν μπορεί από μόνη της να δημιουργήσει ικανότητα. Ρωτήστε ποια εργασία πρέπει να σταματήσει, να μετατεθεί ή να λάβει περισσότερους πόρους. Παραπέμψτε την απόφαση σε κάποιον με εξουσία και καταγράψτε κατάλληλα τους ανεπίλυτους κινδύνους.

Η φράση «Με τη σημερινή δυναμικότητα, μπορούμε να ολοκληρώσουμε είτε τον έλεγχο είτε την εφαρμογή αυτή την εβδομάδα. Ποια από τις δύο έχει προτεραιότητα;» είναι πιο χρήσιμη από το να υποσχεθείτε και τα δύο. Διαβάστε για την δυναμικότητα πριν από την ενθάρρυνση.

Ρωτήστε πώς προτιμά να λαμβάνει αναγνώριση. Να είστε συγκεκριμένοι ως προς τη συνεισφορά και την επίδρασή της. Ένα ιδιωτικό σημείωμα ή η ακριβής αναφορά στο αρχείο εργασίας μπορεί να είναι πιο ευπρόσδεκτα από τον δημόσιο έπαινο.

Μην μοιράζεστε προσωπικά στοιχεία ως μέρος της εκτίμησης χωρίς άδεια. Βεβαιωθείτε ότι και η βασική συντήρηση, ο συντονισμός και η υποστηρικτική εργασία αναγνωρίζονται επίσης.

Όχι. Αφορά το αν οι άνθρωποι μπορούν να κάνουν ερωτήσεις, να αναφέρουν προβλήματα και να παραδεχθούν λάθη χωρίς ακατάλληλη διαπροσωπική τιμωρία. Τα σαφή πρότυπα, η δίκαιη διερεύνηση και η αναλογική λογοδοσία εξακολουθούν να έχουν σημασία.

Μια μαθησιακή απάντηση ρωτά τι συνέβη και τι χρειάζεται διόρθωση. Δεν αγνοεί σκόπιμη κακή συμπεριφορά. Εξερευνήστε τα καθημερινά σήματα ηγεσίας.

Συμφωνήστε πού λαμβάνονται οι αποφάσεις, ποια κανάλια είναι επείγοντα και πότε αναμένονται απαντήσεις. Μοιραστείτε το πλαίσιο ασύγχρονα, λάβετε υπόψη τις ζώνες ώρας και την προσβασιμότητα, και καταγράψτε τους υπεύθυνους και τα επόμενα βήματα μετά από συζητήσεις.

Μη θεωρείτε τη συνεχή διαθεσιμότητα ως δέσμευση. Δημιουργήστε χώρο για συγκεντρωμένη εργασία και ορίστε έναν πραγματικό δίαυλο επείγουσας επικοινωνίας, αντί να χαρακτηρίζετε κάθε μήνυμα επείγον.

Διευκρινίστε τι παραμένει αμφισβητούμενο και ποιος έχει την εξουσία να αποφασίσει. Σκεφτείτε ένα περιορισμένο πείραμα, κατάλληλη διευκόλυνση ή επίσημη διαδικασία. Σοβαρές παραβάσεις και ζητήματα ασφάλειας δεν πρέπει να αντιμετωπίζονται ως συνηθισμένες διαφορές απόψεων.

Ένα ειλικρινές τέλος θα μπορούσε να είναι: «Εξακολουθούμε να εκτιμούμε διαφορετικά τον κίνδυνο. Θα ζητήσουμε από τον υπεύθυνο της απόφασης να επιλέξει με βάση τα τεκμηριωμένα κριτήρια.» Η επίλυση δεν σημαίνει πάντα συναίνεση.